Al weken van te voren hingen de posters al door Portugal; Redbull Airrace, Porto 1 septembro a cais de Gaia! Nou daar moesten we toch echt even heen, ach even…. zo’n 3,5 a 4 uur toeren met de auto richting het noorden.

We wilden eigenlijk ‘s ochtens vroeg vertrekken (uurtje of 4, gek zijn we!) maar besloten eigenlijk de avond van te voren maar weg te gaan en dat 2 uur voor vertrek! Ach ja en ook nog geen hotel….gaat dat wel lukken? Internet was de uitkomst, even zoeken en ja hoor een kamertje vrij in het hotel net buiten de stad.

In de auto gesprongen met VJ en de 2e auto was gevuld met Mister Pape en Master of disaster Arnoud. (Pape had nog een date de volgende dag in Cascais), (Lisboa) vandaar de onlogische rit met 2 auto’s. Gezellig onderweg een beetje wedstrijdje doen, maar ja Pape zijn Ford Feest bleef op de heuvels omhoog behoorlijk achter, mooie rookpluim uit de uitlaat maar we zijn er gekomen.

Snel het hotel in, hmmm hadden we niet 1 kamer gereserveerd met 2 bedden? We zijn met 4….nou ja dat zien we wel wanneer we thuis zijn. De taxi genomen naar het centrum en om 1.30 uur fijn aan de rivier in de stad een biertje gedronken en wat kunnen eten (gelukkig!!)

Snel naar een strandfeest waar een protugese student die ik ken met wat vrienden rondhing. Echt gezellig, beetje capria’s gedronken, beetje bier beetje kijken en al snel zaten we weer in de taxi naar een grote discotheek; mxe9t schuimparty, daar gaan mijn schoenen ach je moet wat!

Om 7 uur was het toch echt tijd om naar huis te gaan want om 11 uur moesten we alweer het hotel uit om de start van de race te zien. Thuis aangekomen nog even de kamer voorzien van een extra bed (zie video) en 3uurtjes kunnen maffen.

http://www.youtube.com/watch?v=ekgVT_9MkzA

De race was echt geweldig, demo van de Breiling stuntteam, heli van de luchtmacht over de rivier en natuurlijk de bikkels van de race zelf!

http://www.youtube.com/watch?v=Zgm2I20Xdz8

Toen weer terug naar huis en op tijd in bed, wat een weekend!

Tja we konden het toch niet laten; als het je hobby is moet je af en toe ook aan je trekken komen. Tijdens onze relaxte weekendjes bij het zwembad van de boerderij zagen we regelmatig een zweefkistje op downwind gaan, "das interessant" dachten we. Het bloed ging weer sneller stromen en het volgende weekend stonden we op het vliegveld om es te kijken of we een keertje mochten vliegen.

Het bleek zelfs dat Evora (nou ja eigenlijk Portugal) haar eigen zweefvliegclub heeft die op verschillende velden in Portugal vliegt. Echt een grote vloot hebben ze niet, eerder enkele privxe9 kistjes die ze wel wilden verhuren, ach waarom ook niet? Na wat heen en weer gepraat van Gerson (die had al een vlieger een keer aangesproken, goed bezig!!!) konden we wel een check-startje maken in de Twin Astir, die redelijk lijkt op de vliegeigenschappen van onze bekende ASK-21.

Gerson als eerste, die liet meteen even zien hoe het zweefvliegen ook alweer moest en bleef als eerste die dag even 30 minuutjes hangen, wat keken die portugezen raar op zeg!

Toen Kooijman maar es proberen, en ja hoor waar was die mazzel nu gebleven? Na 15 minuutjes stond deze thermiek-bikkel alweer aan de grond, schaam schaam hahahaha. Tja je bent en blijft een zweefvlieger en er is geen ergere afgang wanneer je clubgenoot blijft hangen en jij onderuit zakt (geen thermiek kan vinden dus…)

De sleepvlieger was best een aardige kerel, in zijn vrije tijd dus zweefkisten omhoog slepen, en door de week F-16 vlieger voor de protugese luchtmacht op de airbase bij Beja. We hadden toch wel even een discussie met hem op wat voor een hoogte hij ons eraf had gegooid; hij rekende de hoogte die hij bereikte met zijn sleepkist terwijl onze hoogtemeter minder aangaf. Hoe kan dit? Simpel; hij was al klimmend aan het slepen en wij bepalen de hoogte dus na het ontkoppelen klom hij fijn nog effe door….. Niet echt eerlijk maar we hebben hem het wel even duidelijk gemaakt. Daarna fijn wezen lullen over het vliegen en hij kendezelfs nog enkele F-16 vliegers in ned. die wij ook kennen, ijs was alweer gebroken!!!

Nu moeten Pape en ik maar eens een overlandje plannen, want das natuurlijk wel het mooiste hier!

Na bijna 4 maanden werd het dan toch wel es een keertje tijd dat de familie een keertje kwam kijken wat ik allemaal uitspook in Portugal want anders krijg je rare verhalen . De 25ste kwamen de afgevaardigden dan aan op Lisboa Airport en hadden gelukkig een auto gehuurd zodat deze arme student niet naar Lissabon hoefde te rijden met een veels te kleine auto om ze op te halen (had al voorgesteld om een aanhanger mee te nemen want ik zei al; "dat gaat niet passen hoor met al die koffers en beautycases hahaha".  

Het eerste telefoontje gaf al aan dat de vlucht prima was gegaan, alleen…..het eten aan boord was bagger!! Dus dan maar als een gek naar het tankstation om 23 uur om nog even wat broodjes voor de goede gemeente te halen. Om 00.00 uur zaten we dan aan de koffiebroodjes en het koude bier wat ik natuurlijk al in de koelkast had klaarstaan! x92s Avonds, of eigenlijk x92s nachts dus nog even een korte rondleiding gegeven over de boerderij want ze moeten direct weten waar het zwembad was voor morgen vroeg.

De volgende dag dus als eerste het zwembad verkennen, want het was inmiddels al lekker warm geworden, graadje of 35 denk ik. Hierna moest ik richting school om 2 uurtjes te gaan simmen, daarna kwamen de vakantiegangers naar school om een rondleiding te krijgen van mij. Even snel bij de simulators kijken en daarna het apron op om de TB-200, de TB-20 en de Senica V te gaan bekijken.   

Een dagje strand (Comporta) en daarna een middagje Lissabon was geweldig veel gezien en zeker gelachen. De fotox92s vertellen de rest!

Jongens het was geweldig dat jullie er waren en tot snel in Nederland!!!    

Het is eigenlijk al twee weken geleden dat de beruchte 70 uurscheck is geweest maar het moet wel even in mijn weblog worden vermeld.

Een week van te voren had ik de boeken al gepakt want een mondeling examen hoort ook bij de check dus leren maar! Mijn check zou worden afgenomen door de enige nederlandse instructeur (Thomas Diersche) binnen de vliegschool die bekent stond om zijn uitgebreide theorie-vragen die hij zou stellen voorafgaande aan de vlucht.

Ik had gelukkig de 1st flight of the day dus qua temperatuur en rust in de lucht was dat natuurlijk geweldig! Geen turbulentie en lekker koel! De avond van te voren al het xe9xe9n en ander voorbereid om zo wat tijd te winnen de volgende morgen, want haasten met zulke examens wil je echt niet. Om 5.45 uur was ik de eerste die op Operations aanwezig was, lekker rustig en alle computers nog vrij om mij vluchtplan klaar te maken. om 6.30 uur had ik alles al klaar en was het alleen nog maar wachten op de instructeur. Het weer was nog niet helemaal geweldig maar de voorspellingen zagen er goed uit. Waar bleef mijn instructeur nu? Om 6.50 uur (10 minuten voor mijn offblock tijd; de tijd dat je weg moet taxixebn met de kist) nog steeds geen instructeur, hij zou me toch niet vergeten zijn? 5 minuten voor tijd kwam ie aan, nou dat werd dus toch nog haasten dacht ik… Na een hele korte briefing met verdomt weinig vragen over de theorie (YESSSSS) begon ik mijn walk-around.

Mijn instructeur ging zitten en toen begon het spectakel; de ene na de andere truc had ie uitgehaald, circuit-breakers (zekeringen) eruit getrokken, frequenties verzet, knoppen omgedraait die al goed stonden etc etc. Nou leuk begin, maar zeker leerzaam! De instructeur lachte zijn ballen uit z’n broek en liet me echt fijn werken zo vlak voor het take-off tijdstip.

Na dan eindelijk die ontregelde kist een beetje op orde te hebben gingen we in take-off. Het eerste uurtje was diverteren; van punt naar punt navigeren die door de instructeur wordt aangewezen. Je moet dan ter plekke met je kaartje op schoot en een pen + lineaal de koers bepalen en berekeningen uitvoeren om zo op het juiste tijdstip en plaats het waypoint (kan een stadje, kruising tussen wegen of een bergtop zijn) aan te kunnen wijzen en te bereiken. Dit ging  redelijk goed jammer dat er lage bewolking hing en ik daardoor niet goed kon zien welke plaatsjes we passeerden.

Hierna terug naar het veld en het circuit in. Nu kreeg ik het druk; glide ins, short-field landing, flapless landing. Het ging gelukkig prima, de landingen waren netjes en er werd niets gezegd vanaf de rechter stoel, alleen een keertje na de landing; "nice landing man!!" Nou daar kun je maar xe9xe9n antwoord op geven, "thanks"

De kist geparkeerd en het antwoord van de instructeur was kort maar duidelijk; "You past the exam, well done!" Heerlijk gevoel!

‘s middags meteen onze nieuwe gouden strepen opgehaald en met een fijn gevoel naar huis waar het eerste biertje werd opengetrokken, Proost!!!!

het verhaal van dat vervelende konijn blijft doorgaan! Hij is niet meer te stoppen en is zelfs niet meer zichzelf tijdens een bezoek aan de Mc Donalds. Gelukkig is het voor de ongelovigen onder ons vast gelegd op video dankzij Cody (Cody bedankt voor de moeite!!!!)

Bunny Rules!!!

http://www.youtube.com/watch?v=93qeL6wYVzw

Dxe9 vlucht waar je na je 20 uurscheck naar uitkijkt; Portimxe3o (zuid-kust van Portugal en net naast Faro). De bedoeling is uiteindelijk dat je solo (ja ja zonder de instructeur) naar Portimxe3o wordt gestuurd maar om je even op het goede pad te brengen en om te laten zien dat je het kunt wordt de 1^e vlucht met een instructeur gemaakt.

Gezellig effe bijkomen op de bank in Portimxe3o, links mijn instructeur, Paolo en rechts mijn passagier; de instructeur in opleiding (oeps naam vergeten)

Ik had het geluk om samen met Paolo en een nieuwe instructeur (met zijn driexebn dus; heel gezellig!) naar Portimxe3o te vertrekken. Het was nog even afwachten of we niet te zwaar weggingen aangezien je x92s ochtends vroeg nooit weet of ze je vliegtuig volgegooid hebben of niet. Voor de vlucht moet er een x93weight and balance sheetx94 gemaakt worden om te kijken of het toestel binnen haar limieten blijft, immers een te zware kist is slecht voor de performance (klimt minder makkelijk) en het belangrijkste, het vliegtuig wordt te zwaar belast tijdens de vlucht (hetzelfde als je met een te zware auto op vakantie gaat, niet goed voor het bakkie)

Wat souveniers van voorgaande studenten op het toilet in Portimxe3o.

Tijdens de vlucht moet je navigeren langs een aantal punten die je van te voren op je navigatie-plan ingevuld hebt, zo blijft het toch nog een beetje spannend en kun je af en toe checken of je nog wel goed zit. Recht toe recht aan naar Portimxe3o is natuurlijk veels te saai; moet je echt 1 uur en 15 minuten (afhankelijk van de wind) uit je neus lopen eten of een heel goed gesprek voeren met je passagier + instructeur! De tijd die we hadden tussen de waypoint (de punten die we hadden genomen tussen xc9vora en Portimxe3o) besteden we goed om eens gezellig bij te praten, altijd belangrijk voor de work-attitude!

Portimao kwam in zicht, we waren reeds overgeschakeld naar Faro Approach (de verkeersleiding van het vliegveld bij Faro die de binnenkomende kisten begeleidt) en vertelde onze intenties; Portimxe3o aerodrome. De landing op Portimao was een beetje tricky; over de stad binnenkomen en over een berg voordat je de landingsbaan had. Dit betekende een beetje andere aanpak als Evora. En om het nog een beetje spannender te maken; een weg nxe9t voor de runway; moet je dus niet effe een touringcar voorbij zien komen.

De vliegveldje is klein maar heel gezellig; een bar + restaurant erbij en meer NLS studenten die er komen. Na een kopje koffie en wat fotox92s weer op de terugreis; fijn langs de kust terug voor nog wat shots en x93inboundx94 Evora!

En voor de liefhebbers nog een tweetal filmpjes van de landing op Portimxe3o (jammer genoeg niet van mijn maar van Koen, maar marti heeft gefilmd, ook belangrijk   ) en op Evora bij terugkomst (landing gemaakt door onze instructeur; Hugo Simxf5es, alias Hugo Boss)

http://www.youtube.com/watch?v=eD9p7JNSde8

http://www.youtube.com/watch?v=aJuAcPJUbew

Soms heb je niet echt veel te doen tijdens de uurtjes na het vliegen (soms best vroeg vrij als je morningflight hebt gehad).

Mijn klasgenoot, die zo te zien is aan de video al een txe9 lange tijd  in Portugal is, ging zijn zangtalenten eens tentoon spreiden aan ons, nou we hebben het geweten!!! Oja ik zeg er nog even bij dat ie niet onder invloed was (het bierflesje zou anders doen vermoeden)

Zie het resultaat, filmpje is al opgestuurd naar EndeMol…….nog geen reactie

http://www.youtube.com/watch?v=qc7rBYihrVs

En nog een leuk filmpje; ‘s ochtens wakker worden en uit je raam kijken. Lijkt het net of de cavalerie in de achtertuin staat. Wat was nu daadwerkelijk het geval; een vriendengroep (best een grote in mijn ogen) had een dagtripje te paard verzonnen en kwam even uitrusten (bier drinken dus) bij de boerderij. Wij naar buiten om toch even wat plaatjes te schieten, kregen we ook een biertje aangeboden en dat op de lege maag en na een avondje stappen, toch maar aannemen want je wilt niet nee zeggen tegen deze aardige mensen (en ja ze hadden ook nog es bier op….)

Oja en even een korte rondleiding van de boerderij door Marti

http://www.youtube.com/watch?v=JRYqxn4zrss

Een dagje naar het strand en daarna lekker uit eten in Lisabon!

Lekker uit eten, wijntje erbij, leuk gezelschap, wat wil je nog meer?

De tijd vliegt, letterlijk en figuurlijk zeg!

Er zijn al een aantal dagen overheen gegaan voordat ik dit berichtje heb geschreven en ik solo ben gegaan. Toch maar even een berichtje sturen want das altijd een mooi moment om te laten weten aan iedereen, toch?

Welke dag was het ook al weer, oja donderdag 3 mei als ik het goed heb. De dag van te voren stond er netjes op de planning dat ik eerst een uurtje met een instructeur meeging en daarna (als alles goed gaat natuurlijk) zelf het luchtruim kon kiezen. Lekker vroeg naar bed en weer vroeg (ja heel vroeg, 5.10 uur) opstaan om je te melden bij Operations rond een uur of 6. Ja je moet wat over hebben om vlieger te worden. Toch even voordat je weggaat de gordijnen opzij doen en een korte blik naar buiten werpen; shit lage bewolking, en toch wel wat wind! Niet echt goed solo-weer, nou ja toch maar de auto gepakt, muziekje op (om het ochtendhumeur een positieve zwaai te geven, werkt echt goed!!!)

Aangekomen bij Operations is iedereen druk in de weer zijn spullen voor elkaar te breien; flightplan versturen, meteo bekijken, en nog meer papierwerk, best hectisch, maar daar laat ik me niet door afleiden. Het weer is er niet beter op geworden, zelfs het vrolijke liedje op de radio heeft geen goed gedaan en van het Portugese weerbericht van 6 uur kon ik ook al niets begrijpen (was het wel het weerbericht???)   Toch maar netjes je papieren in orde brengen en in de rij voor de computer (om je flightplan te maken) gaan staan. Iedereen die solo moet vandaag kijkt niet echt vrolijk, het lijkt erop dat de solo vluchten gecancelled gaan worden; slecht nieuws.

Daar is mijn instructeur, Michael, netjes de hand schudden en even kort informeren hoe het met hem gaat. Naja al snel wil je weten wat ie ervan vind, ja van het weer natuurlijk, en verander ik snel van onderwerp (toch beetje nerveus??). Hij wil heel graag met me vliegen maar het weer is NOG niet goed genoeg; das goed en slecht nieuws Marti!! Mijn vlucht wordt gedelayed tot na de ochtend. We zullen zien. Sommige mensen gaan met een neergebogen hoofd naar huis, anderen zijn misschien wel blij weer even het bed in te kruipen (niet slecht, maar solo gaan is beter, toch?) Michael vroeg mij direct wat ik ging doen; ik blijf natuurlijk!

Rond een uur of 12 sta ik nog even buiten op het balkon van de vliegschool naar de lucht te kijken. Sommige dual-kisten (leerling+instructeur) gaan wel weg, de bewolking zit nu ook een stuk hoger en de wind is iets gaan liggen, gaat het dan toch gebeuren?

Daar komt Michael aan, twijfel staat op zijn gezichtx85.geen goed teken. We praten wat over zijn vorige werk (hij was gezagvoeder bij een maatschappij die zakenjets over de gehele wereld heeft). Al snel komen de mooiste verhalen naar boven, Lance Armstrong, Bariccello en andere celebs werden door Michael rondgevlogen, geweldig! Maar Michael koos op een gegeven moment toch voor zijn gezin en vertrok naar Portugal voor een instructeursopleiding, leuk alternatief hoor!

Je zult het net zien; in de tijd dat we aan het praten waren, was het weer stukken beter geworden. De twijfel op Michaels gezicht was bijna weg, goed teken?! Daar kwam het verlossende antwoord; x93Ix92d love to fly with you today!x94. Nou nou das iets wat je me geen tweede keer hoefde te vragen en ik stemde direct in (had al te lang gewacht vond ik zelf, van 6.00 tot 13.00 uur, en 5 koffie verder). Michael moest alleen zijn vrouw vragen of ze hem wat later kon ophalen.

Instappen en wegwezen! Na een uurtje met Michael te hebben gevlogen, wat trouwens perfect ging, taxiede we terug naar het appron. Parking Break erop, taxilight uit, en 1200 rpm set (voor de kenners). Michael keek me aan en zei; x93Do you wanna give it a try?x94, alweer een makkelijke vraag; TUURLIJK! Daar ging ik dan, ik had al snel wat mensen gebeld van mijn klas zodat zij konden komen kijken en filmen (en mij naspuitenx85.zie de film). Download solokooijman.wmv

Voor de zekerheid en om geen dingen over te slaan toch maar effe de runup checklist nog maar es gedaan, waarom ook niet, x92t is mijn vluchtje!! x93Diana 131, at holdingpoint runway 19, ready for departurex94. Daar kwam het verlossende antwoord van de toren; Diana 131, runwayclear, wind 200, 8 knotsx94. Dan hxe9t moment waar je natuurlijk op wacht; oplijnen en full throttle! Wat een kick, ongelofelijk wat er in je los komt, helemaal alleen dit ding in de lucht houden geen commentaar van rechts! Na 2 touch & gox92s de full stop, Michael stond bij de controller in de toren toe te kijken. Het ging best goed, toch wel iets gespannen maar ook best relaxt achter de knuppel (ja het kan allemaal samen!)

Na de kist te hebben geparkeerd, stond de cameraploeg alweer klaar, en daar kwam mijn instructeur met een grote schaar. Ja een schaar, niet om de haren eraf te knippen zoals bij de eerste solist van de klas (mijn haar is heilig!) maar om de stropdas te kortwieken. Na de traditionele klap voor de kop en schop onder de kont van de instructeurs en enkele medestudenten met strepen op de paletten, ging ik voor de douche. Het filmpje verklaart de rest; KOU!

Conclusie: wat een gave dag zeg, en nu fijn verder met vliegen af en toe solo, wat wil ik nog meer? Noux85x85x85..piloot worden J

De eerste dag op school lag er meteen al een mooie envelop voor ons klaar bij de balie. Post krijgen is altijd leuk maar van wie zou het nou zijn? Het bleek een uitnodiging te zijn van de Nederlandse ambassade te Lissabon voor het vieren van Koninginnedag! Niet slecht! Toch even wat oud NLSers vragen hoe het feestje was vorige jaren, want het was toch weer 1 uur en 20 minuten rijden voor een onbekend feestje. De recensies waren zeer goed; Grolsch bier, bitterballen en gezellige mensen.

We vertrokken met zijn vieren richting Lissabon met een lege maag want die bitterballen zouden we wel even soldaat maken. Bij aankomst in Lissabon bleek het parkeren wel een probleem te gaan worden; het stond behoorlijk vol met ambassade-bolides (dikke mercedesen, BMW’s mxe9t chauffeurs). Na wat zoeken konden we de volvo 340 wel tussen een paar van die dikke jongens inkrijgen, zonder parking-control maar wel met de hulp van Iris op haar hoge hakken.

Bij de ingang (natuurlijk gesiert door de Nederlandse vlag mxe9t oranje wimpel) werden we netjes in het nederlands welkom geheten en naar binnen geleid. Enkele handjes geschudt van mensen die we echt niet kenden maar toch maar even interessant doen en je voorstellen met de fijne glimlach op je gezicht. Daar stond de oranjebitter!Na deze soldaat te hebben gemaakt de trap omhoog (dat ging meteen al een stukje lastiger want oranjebitter is gxe9xe9n ranja bleek). Daar stond de ambassadeur met zijn vrouw (ik herkende hem omdat ik het toch wel slim vond even op internet te kijken hoe meneer van Houtum er uit zag, slim, slim)

Omdat we natuurlijk geen mooi pak hadden meegenomen uit nederland, wie denkt er nu aan??) hadden we onze school-outfit aangetrokken, netjes jasje, dasje. Meneer van Houtum was een aardige kerel en hij heette ons van harte welkom. Hij wist al precies dat we van de vliegschool waren en het viel me de hele avond op dat zo’n pakkie wel helpt om een gesprekje te beginnen (gek he?!?)

De NLS was er met een groep van ongeveer 20 man denk ik, heel gezellig dus. De ambassade zag er geweldig uit, mooie achtertuin (waar de tap stond en het feest zich voornamelijk afspeelde) met oranje ballonnen versiert, en natuurlijk het welbekende portret van Hare Majesteit de Koningin. Na het eerste biertje (Grolsch!!!) met veel genot te hebben genuttig nam de ambassadeur het woord. Het spiekblaadje was lang (5 A4tjes) dus oh nee; snel nog een biertje halen! Het verhaaltje was zoals verwacht vrij formeel, veel bla bla over de monarchie, de koningin natuurlijk en verdraagzaamheid etc, etc. Ach ja het hoort erbij en het heeft ook wel wat hoor zo op de ambassade tussen al die belangrijke (??!!??) mensen in uniform (luchtmacht, landmacht en 1 kerel die leek op een mode-ontwerper die zijn jasje zelf ontworpen had en de parfumfles had laten leeglopen op het jasje om zo makkelijker terug te vinden te zijn in het donker)

Toen zoals te verwachten was het Wilhelmus; heel fijn dat ze de 2 coupletten even voor ons op papier hadden gezet; het eerste couplet is geen punt als je af en toe naar een WK voetbalwedstrijd kijkt. Het 2e couplet was een drama, gelukkig hebben we het playbacken nog!

We waren gelukkig niet de enige studenten; er was nog een grote groep rechten-studenten uit Leiden die op studiereis waren naar Lissabon, dus gezellig was het!

Rond een uur of 10 moesten we toch echt gaan, ik was zoals afgesproken de BOB, want ik moest weer vroeg uit de veren aangezien ik de gelukkige man was met een morning-flight (5.30 uur zou de wekker alweer gaan). Na nog even kort op de foto te zijn gegaan met wat politie-agenten waarmee de straat helemaal vol mee stond (zijn ze ergens bang voor ofzo, we zijn toch brave studenten??) ging de rit terug naar Evora. De ambassadeur nog even netjes de hand schudden en een foto voor het thuisfront als bewijs.

Het was een geslaagde avond met het gevoel toch even terug te zijn in Nederland, je moest gewoon weer uitkijken wat je zei in het nederlands want iedereen verstond je opeens weer!

Oja voor de liefhebbers nog een filmpje met de titel: Kick the Bunny (oja voor de jeugdige kijkers; deze film kan schokkende beelden bevatten, helemaal zo net na pasen)

http://www.youtube.com/watch?v=dJ9vXX2lRk4

Het gaat snel, heel snel; na een aantal mooie dagen gehad waarbij we mooi veel hebben kunnen vliegen, zit ik alweer over de 10 uur! Volgens de planning moet je rond het 15e uurtje solo komen. Je zou er bijna zenuwachtig van worden want de landingen, die moeten we nog wel even goed oefenen! Tijdens je opleiding wordt uitbereidt bijgehouden hoe je vorderingen zijn in de oh zo beruchte "file". Hierin wordt je de ene keer geprezen voor je goede vlucht maar als het niet meezit zal een kritische beoordeling niet ontbreken (Tja de instructeur 10 euro in de hand drukken is me niet gelukt!!) Nee zonder gein; de file zal uiteindelijk je CV zijn voor de luchtvaartmaatschappijen en zullen deze goed doorspitten om te kijken of jij wel diegene bent die ze willen.  

Okxe9 weer terug naar de leuke dingen; (we laten het saaie papierwerk maar even liggen, die zien we genoeg voor en na het vliegen) het CIRCUIT!

Het circuit is het patroon wat we moeten vliegen voordat we echt kunnen landen. Het is de bedoeling om zo meer structuur te krijgen van binnenkomende en vertrekkende kisten. Ieder vliegtuig moet zich aan een aantal regels houden; juiste hoogte, snelheid en het circuit-patroon. Het klinkt heel spannend allemaal maar nadat je het circuit een keer of 9 achter elkaar hebt gedaan, is het goed te doen, maar xe9xe9n waarschuwing: het is hard werken!! Ik had niet gedacht dat Marti nog zou zweten tijdens de vlucht, dit kwam niet omdat de airco uitstond maar toch echt doordat de instructeur hem flink wat werk in handen legde (jaja en dan betaal je er ook nog eens dik voor, fijn!!!!) Het circuit duurt denk ik in totaal 6 minuten en dan begint het feest weer opnieuw (mensen met een slechte maag; donx92t fly with Marty in the circuit)

http://www.youtube.com/watch?v=QH-Ahjp8T0Y   (marti op final voor runway 01)

Het belangrijkste gedeelte van het circuit, de landing, is echt wel het moeilijkste onderdeel (en zeker niet het onbelangrijkste, want x92s avonds wil je toch weer fijn een biertje drinken met de jongens, en niet tussen de koeien belanden). Al vrij snel merkte ik dat mijn instructeur het mij toevertrouwde de knuppel ook in handen te laten tijdens de landingen; eigenlijk zei ie; x93Are you confident with it?x94 Nou daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk! Eens effe kijken of die jaartjes zweefvliegen echt wel van pas komen.

http://www.youtube.com/watch?v=CnubGHgoi80  (filmpje gilde in)

En ja zeker, het zogenoemde x93flarenx94 van de kist,het afronden van het laatste gedeelte van de landing (voor de niet-vliegers; raadpleeg voor meer uitleg een vlieger, of internet?!?!) ging best goed.

http://www.youtube.com/watch?v=5Qo4kd3NfP8       (leuk filmpje van nog een glide in)

En alweer ging ik en mijn instructeur met een tevreden glimlach naar huis,nou ja niet alles gaat natuurlijk perfect maar wat wil je na uurtje nummer 10.